Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
بهائی نیوز – در صحنهای نگرانکننده و مکرر که از ادامه سیاستهای آزار و اذیت سیستماتیک علیه اقلیت بهائی در ایران پرده برمیدارد، اخیراً نیروهای امنیتی ایران به منزل شهروند بهائی، گلریز نورانی، در شهر قزوین یورش بردند. این حادثه، که بدون ارائه حکم قضایی واضح و همراه با مصادره اموال شخصی و الکترونیکی صورت گرفت، تنها یک واقعه فردی نیست، بلکه حلقهای جدید در زنجیره طولانی نقض حقوق بهائیان است. گزارشهای دریافتی از سازمانهای بینالمللی حقوق بشر و فعالان ایرانی تأیید میکند که این الگوی پیگرد و آزار بیوقفه ادامه دارد و استانداردهای بینالمللی حقوق بشر و اصول عدالت را به چالش میکشد.
بر اساس گزارشهای متعدد صادر شده از منابع حقوق بشری بهائی و ایرانی در داخل و خارج از کشور، نیروهای امنیتی به منزل خانم گلریز نورانی و همسرش مهرزاد زهرائی در قزوین حمله کردند. این گزارشها حاکی از آن است که مأموران، عملیات تفتیش دقیقی را در منزل انجام داده و تعدادی از دستگاههای الکترونیکی شخصی، از جمله تلفنهای همراه و کامپیوترها، علاوه بر برخی کتب و مطالب مربوط به دیانت بهائی را مصادره کردند. نکته نگرانکننده و مغایر با اصول قانونی این است که این مداهمه بدون ارائه حکم تفتیش قضایی صریح و معتبر صورت گرفته، که پرسشهای جدی را درباره مشروعیت اقدامات و نیّت مقامات برمیانگیزد. این اقدامات با سادهترین استانداردهای یک دولت قانونمدار سازگار نیست و سایههایی از شک و تردید را بر انگیزههای این اقدامات میافکند، که اغلب ناشی از تبعیض مذهبی هستند.
زمینه آزار و اذیت سیستماتیک
حادثه مداهمه منزل گلریز نورانی استثنایی در برخورد با جامعه بهائی در ایران نیست. از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۹ میلادی) و حتی پیش از آن، بهائیان مورد آزار و اذیت مداوم و گسترده قرار گرفتهاند. دولت ایران بهائیت را “فرقهای ضاله” میداند و آن را به عنوان دین به رسمیت نمیشناسد، که این امر پیروان آن را از حمایتهای قانونی و حقوق مدنی اساسی که به سایر اقلیتهای دینی به رسمیت شناخته شده در قانون اساسی اعطا میشود، محروم میکند. این جرمانگاری دینی راه را برای طیف وسیعی از نقض حقوق بشر هموار میکند، از جمله:
- بازداشتهای خودسرانه و حبسهای طولانیمدت: بهائیان مکرراً با اتهامات مبهم مربوط به “امنیت ملی” یا “تبلیغ علیه نظام” صرفاً به دلیل پیروی از اعتقادات دینی یا ارتباط با جامعه خود دستگیر و زندانی میشوند.
- محرومیت از تحصیل و اشتغال: بهائیان از ورود به دانشگاهها منع میشوند، از مشاغل دولتی اخراج میشوند، و با مشکلات جدی در اخذ مجوز فعالیتهای تجاری خصوصی روبرو هستند که منجر به به حاشیهرانده شدن اقتصادی آنها میشود.
- مصادره اموال: اراضی، خانهها و املاک تجاری آنها مکرراً مصادره میشود، و در برخی موارد از حق ارث نیز محروم میشوند.
- تخریب اماکن مقدس و گورستانها: گورستانها و اماکن مقدس بهائی بارها مورد تخریب و ویرانی قرار گرفتهاند.
- تحریک رسانهای: رسانههای رسمی در کمپینهای بدنامسازی و اتهامزنی علیه بهائیان شرکت میکنند، که نفرت علیه آنها را در جامعه دامن میزند.
فراخوانهای بینالمللی برای مقابله با نقضها
نقضهای مستمر حقوق بهائیان در ایران محکومیتهای گستردهای را از سوی جامعه بینالمللی به دنبال داشته است. سازمانهای برجسته حقوق بشر مانند عفو بینالملل، دیدهبان حقوق بشر، و گروههای بینالمللی بهائی، علاوه بر گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران، گزارشها و بیانیههای مکرری را در محکومیت این اقدامات صادر کردهاند. این نهادها تأکید کردهاند که آزار و اذیت بهائیان نه تنها قوانین خود ایران را نقض میکند، بلکه فراتر از آن، نقض فاحش تعهدات بینالمللی ایران تحت میثاقها و معاهدات بینالمللی حقوق بشر است که ایران آنها را امضا کرده است، مانند میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی. فراخوانها همواره برای ایران تکرار میشود تا حقوق همه شهروندان خود را، صرفنظر از اعتقادات دینیشان، رعایت کند و تبعیض سیستماتیک را متوقف سازد.
تأثیرات بر جامعه بهائی
این سیاستهای سرکوبگرانه تأثیرات مخربی بر زندگی افراد بهائی و خانوادههایشان دارد. علاوه بر خسارات مادی، بهائیان تحت فشار روانی و عاطفی عظیمی زندگی میکنند که نتیجه تهدید مستمر به دستگیری، محرومیت از فرصتهای حیاتی، و احساس ناامنی در وطن خود است. با این حال، جامعه بهائی در ایران توانایی قابل توجهی در پایداری نشان میدهد، تلاش میکند هویت معنوی و فرهنگ خود را حفظ کند، و با وجود همه چالشها، به تلاشهای خود در خدمت به جامعه گستردهتر ایران ادامه میدهد.
مداهمه منزل گلریز نورانی در قزوین، به همراه هزاران مورد مشابه دیگر، تأیید میکند که مسئله آزار و اذیت بهائیان در ایران یک مسئله تاریخی نیست، بلکه یک واقعیت روزمره است که هزاران نفر آن را تجربه میکنند. این وضعیت نیازمند مداخله بینالمللی قاطع و مستمر برای فشار بر دولت ایران جهت پایان دادن به این نقضهای سیستماتیک و تضمین حقوق همه شهروندان خود، از جمله بهائیان، در آزادی دینی، برابری و عدالت، مطابق با اصول اساسی حقوق بشر و قوانین بینالمللی است. دستیابی به عدالت برای این شهروندان بیگناه، معیار واقعی تعهد هر دولتی به ارزشهای انسانی جهانی است.
.
نویسنده مقاله:
بهیه بقالی
روزنامهنگار و نویسنده مؤسسه بهائی نیوز (ABN Bahá’í News)
تماس: bahiabekkali@abnnews.net
موضوعات پرجستجو:
چشماندازی بهائی برای توانمندسازی روستاها در این کشور
تفاوت بین دین بهائی و اسلام
چرا بهائیان از بحثهای سیاسی و درگیریهای جهانی دوری میکنند؟
هشدارهاى بهائى در مورد بلایای جنگ
موضع آئین بهائی در مورد جنگ جهانی سوم، و چه بر سر ایران خواهد آمد؟
ملکه ماری رومانی: پیشگام بهائی بر تخت پادشاهی اروپا
جامعه بهائی راهحلهایی برای نیروی محرکه تغییر و ساختن آینده ارائه میدهد
گلریز نورانی, قزوین, بهائیان, آزار و اذیت, ایران, سرکوب, بهائی نیوز, مداهمه منزل بهائی, امنیت ایرانی, مصادره منازل بهائیان, کتب بهائی, حکم قضایی, تبعیض دینی, بازداشتهای خودسرانه, حبس طولانیمدت, محرومیت از تحصیل, محرومیت از کار, مصادره اموال, تخریب اماکن مقدس, گورستانهای بهائی, تحریک رسانهای, سازمانهای حقوق بشر, عفو بینالملل, دیدهبان حقوق بشر, سازمان ملل متحد, نقض حقوق بشر, آزادی دینی, برابری, عدالت, قانون بینالملل.
